• Annelien Hacha

Een 'huilbaby'.... What’s in a name…

Voordat ik mama werd had ik wel al gehoord over het bestaan van een “huilbaby”. Maar dit was louter een abstract begrip zonder emotionele lading. Een huilbaby is gewoon een baby die heel erg veel huilt, niet? Wanneer ik dan zwanger werd en er allerlei hormonen door mijn lichaam raasden, die ervoor zorgden dat mijn emotionele brein wat meer de teugels in handen kreeg, flitste er wel eens door mijn hoofd: wat als het een huilbaby wordt. Maar dan nog bleef dit een eerder vaag doemscenario. Ik wist “van horen zeggen” dat dit best pittig en uitputtend is. Gelukkig was mijn frontale brein niet helemaal uitgeschakeld en kreeg ik de angst meestal relatief snel onder controle. Goh, hoe groot is die kans eigenlijk?


En dan is onze baby er eindelijk! Hier heb ik samen met mijn partner zo lang naar uitgekeken. Ik heb me voorgesteld hoe het zou zijn om zo’n klein, kostbaar geschenk in mijn armen te houden. Af en toe ging ik mijmerend in de schommelstoel in de babykamer zitten. Ik fantaseerde erover hoe onze baby in zijn bedje zou liggen en hoe ik als mama troost zou bieden bij ongemakjes en krampjes.


Maar onze baby huilt veel. Soms heel veel, luid en ontroostbaar. En ik realiseer me dat ik er eigenlijk helemaal geen idee van had. Dat de impact van een huilbaby moeilijk te omschrijven valt. Dat het niet alleen gaat over “huilen” en “moe zijn”, maar ook over totale uitputting, talrijke onbeantwoorde vragen, niet weten of en hoe je hier als koppel doorkomt, over je moederrol in vraag stellen, over jezelf in vraag stellen, over verdriet, eenzaamheid, vechten en strijden, over een uur dat aanvoelt als een dag, een week als een maand, over je partner bellen op het werk en smeken dat hij “nu” naar huis komt, over 100 keer vallen en opstaan op één dag, over een periode die aanvoelt als puur overleven terwijl de wereld buiten verder doordraait, over een beklemmende angst wanneer je partner 's ochtends vertrekt en je alleen achter blijft, angst om het niet meer aan te kunnen, angst voor wat er met je baby aan de hand is en angst dat het niet meer goed komt, over teleurstelling in sommige mensen, maar ook in jezelf, over heel erg donkere dagen en nachten...


Dat is waar ik aan denk als ik de officiële definitie van “een huilbaby” lees.

Een huilbaby is een baby die minimaal drie weken lang, minimaal drie dagen per week, minimaal drie uur per dag huilt.


Hoewel een definitie steeds een samenvattende omschrijving is van een begrip, vind ik deze definitie nu wel héél beperkt klinken. Want een huilbaby gaat over véél meer dan huilen alleen!!!

Recente blogposts

Alles weergeven

Over het herstelproces

Ik voel me gelukkig. Het doet raar om dit na zo'n lange tijd neer te schrijven. Alsof het neerschrijven meer risico creëert om dit gevoel terug kapot te maken. Maar afgelopen dagen voel ik me oprecht

  • Facebook
  • Instagram

Tranen met Tuiten      vzwtranenmettuiten@gmail.com     Uilenhoek 10 3111 Wezemaal

© 2019 VZW Tranen met Tuiten